Diepgaande discussies komkommerteelt in Winterlichtkas
![](/content/_processed_/0/a/csm_KAE_02-04_Winterlichtkas_0022_20161101-AN145_1442744e46.jpg)
De komkommerteelt in de Winterlichtkas bij Wageningen University & Research in Bleiswijk onder full LED loopt intussen meer dan vier maanden. De teelt wordt trouw om de twee weken bezocht en bediscussieerd door de begeleidingscommissie (BCO). Daarnaast brachten recent de landelijke commissie Komkommer en de veredelaars van het geteelde ras HI-Power een bezoek. LED-belichting bij komkommer staat de laatste jaren volop in de belangstelling, maar de resultaten laten een grote variatie zien.
Conclusie van de onderzoekers is dan ook: we zijn er nog niet. Dat geldt ook voor de Winterlichtkas. Kijkend naar de totaalresultaten is de conclusie dat het helemaal zo gek nog niet is. Maar de variatie tussen de planten is groot. Waar komt dat vandaan en hoe kan dit worden voorkomen dan wel opgelost?
Waar te beginnen?
Dat levert een interessante discussie op, waarbij zoveel mogelijkheden de revue passeren dat onderzoekers zich afvragen waar te beginnen en hoe te bepalen. Om een paar te noemen: De activiteit van het gewas is te laag, waarbij ook nog te vraag is of er een getal is die bepaalt waar de grens ligt. Waarom is er zoveel guttatie, niet alleen uit blad maar ook veel gom uit de snijvlakken? Juist de verdamping in de kop van de plant is te laag, de voedingsopname kent teveel variatie, het aantal belichtingsuren is te hoog, de nacht is te kort (dan komt de plant tot rust), de hormoonhuishouding in de plant is niet op orde, enzovoort. Het in de Winterlichtkas gebruikte licht is 207 µmol/m2.s full spectrum (400-800 nm) Blauw 5%, Groen 9%, Rood 75% en Verrood 11%.
Aandachtspunten vervolgproef
Het fijne van de betrokkenheid van alle deelnemers is dat er een open discussie ontstaat. De een heeft ook vergelijkbare afwijkende koppen in zijn kas staan en heeft daar zijn kijk op en de ander heeft ook grote variatie in zijn planten en vindt er het zijne van. In het half uurtje discussie zijn gezamenlijk belangrijke stappen gezet om de aandachtspunten voor een vervolgproef te definiëren.
Door de indringende discussie werden de raderen in het hoofd van de onderzoekers nadrukkelijk in werking gezet en dan worden de meest eenvoudige dingen wel eens vergeten. Dat leidde ertoe dat na zevenen nog een camera moest worden omgewisseld. Op weg met de zaklamp in de kas werd geconstateerd dat er geen guttatie op het blad plaatsvond. Zouden de aanpassingen in de ontvochtigingsstrategie hun vruchten afwerpen? De druipgeluiden kwamen uit één bepaalde hoek van de kas. Waren dat niet net de paden waar ze laat in de middag nog blad hadden gesneden? Misschien toch weer een vraagje kunnen afstrepen.
Dit project is gefinancierd vanuit het programma Kas als Energiebron, het innovatie- en actieprogramma van Glastuinbouw Nederland en het ministerie van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit.